Ben; anlamsız kavgalarla,
Ben; yarınsız sevdalarla,
Ben; anlatılan masallarla yitirdim inancımı...
Kuralsız insanların sahte cennetlerinde, yanlışı doğrudan, karayı beyazdan,
adamı adamdan, insanı insandan ayırmakla geçti gençliğim.
Ben; kan gövdeyi götürürken,
Ben; can bedenden ayrılırken,
Ben; kan damardan çekilirken, öğrendim yaşamayı...
Başarmak için inanç, inanmak için yürek, kazanmak için bilek gerekliymiş.
Adımlarını sert basmalı, yumruğunu sert vurmalı, sesin gür çıkmalıymış. Taş
kadar ağır, taş kadar sağır, taş kadar küçük, taş kadar büyük olunmalıymış.
Karnın açken bile kuyruğun dik, belin bükülse bile başın hep dik kalmalıymış...
Şimdi tanıdınmı beni?
ADIM : ...
SOYADIM : ...
Biz sevdiğimizi gün olur başımıza taç yaparız....
Biz sevdiğimizi gün olur bağrımıza taş diye basarız...
Comments (0) | Add Comment